La poesia
Secondo una teoria, nessuno nasce stonato; è solo
questione di educazione musicale fin da piccoli. Vi
spieghiamo questa teoria con i versi, in veneziano, del nostro
cantore e poeta Toni
Scolta che te canto
El professor de Musica Zambon,
che me insegnava sinquant'ani fa,
diseva, questa gera la so opinion,
che al mondo no ghe ze nissun stonà;
o, megio, ghe ne ze sicuramente,
ma la colpa no ze sua proprio par gnente.
Sti poareti no ga vùo la sorte
che so mare, co li gaveva in pansa,
ghe cantasse qualcossa, ma no forte,
na nina nana ... un toco de romansa.
Lori da dentro gavarìa sentìo
E
tre zemei podeva far un trìo.
Sì! Parché la Siensa ga insegnà,
ma za tuti da soli lo capiva
che la voze de la mama e del papà
pa 'l nassituro ze aqua sorgiva
che lo nutre e disseta come el late
cussì co 'l nasse el ga le note fate.
E alora quelo che sbaglia qualche acordo
da picolo ga vùo tanta sfortuna:
so mare gera muta, el pare sordo
e lu ze restà sito dentro la cuna.
"Desafinado", i dize in Argentina
come ne la canson che canta Mina
"Non affinato" ... caro fantolin!
Nissun ghe ga insegnà gnanca na canta
Cossa faralo se'l .sarà un Alpin?
No 'l podarà cantar! Madona Santa!
Purtropo 'l gavarà un destin amaro:
o somergibilista o palombaro!
Però se qualchidun co gran passiensa
lo fassesse cantar de tanto in tanto
pol esser che 'sta grave so carensa
in conclusion se riduzesse alquanto
e lo metesse su la bona strada ...
de no voler cantar in Marmolada.